جراحی زخم: ترمیم زخم یک فرآیند سیستمیک است که به صورت مرحله ای اتفاق می افتد و شامل مراحل هموستاز، التهاب و ترمیم است.

هموستاز

هموستاز با تشکیل فیبرین باعث ایجاد زخم محافظ می شود و سطحی را فراهم می کند که در زیر آن مهاجرت سلولی و حرکت لبه های زخم ممکن است رخ دهد.

التهاب

التهاب، مواد مغذی را به ناحیه زخم می‌آورد، زباله‌ها و باکتری‌ها را از بین می‌برد و محرک‌های شیمیایی برای ترمیم زخم فراهم می‌کند.

ترمیم

ترمیم بلافاصله پس از زخم شروع می شود و به سرعت از طریق فرآیندهای اپیتلیال شدن، فیبروپلازی و تکثیر مویرگی در ناحیه بهبودی ادامه می یابد.

بهبود زخم

بافت های مختلف سرعت رشد طبیعی خود را در طول فرآیند بهبود دارند. زمانی که عوامل سودمند برای بهبود وجود داشته باشند و عواملی که توانایی ایجاد اختلال یا تأخیر در فرآیندهای بهبودی را دارند کنترل یا غایب باشند، به سرعت بهینه بهبود نزدیک می‌شویم.

زخم نیازمند به جراحی

در بعضی از موارد زخمها نیازمند جراحی اولیه هستند تا بافت‌های آلوده، عفونی و مرده از محیط زخم حذف شوند. این اقدام باعث تسریع روند بهبودی و ایجاد بافت جوانه ای با کیفیت خواهد شد.

همچنین در صورت درگیری بافت‌های عمقی تر مخصوصا استخوان، انجام جراحی در بسیاری از موارد کمک شایانی به تسریع روند بهبودی خواهد کرد.
در بعضی موارد گاه در ادامه مسیر پانسمان زخم ممکن است تیم درمانی با توجه به تاخیر بهبودی یا پسرفت زخم یا نتایج تصویر برداری و آزمایشگاهی ممکن است تصمیم به جراحی زخم بگیرد.

تسریع بهبودی زخم

این اقدامات جراحی در صورتی که به موقع انجام شود در راستای کمک به تسریع بهبودی زخم خواهد بود و در بسیاری از موارد مانع پیشرفت عفونت به بافت‌های مجاور و کاهش احتمال درگیری گسترده تر در بافت‌ها و حتی عفونت‌های گسترده تر خونی و سپسیس میشود. اقدامات جراحی به موقع و درست در بعضی از موارد نجات دهنده عضو و حتی جان بیمار میباشند.
بنابراین تصمیم درست کادر درمانی و پذیرش به موقع بیمار برای این اقدامات شروط لازم و مهمی در بهبود زخم می باشند.