مدیریت زخم و مراقبت از زخم یکی از اقدامات مهم در فرایند درمان است. 5 اصل مدیریت زخم را همیشه باید مد نظر داشت تا اطمینان حاصل شود که مراجعان، درمان های مناسب را دریافت می کنند  و در نتیجه بتوانند به راحتی به زندگی خود ادامه دهند.

1. ارزیابی زخم
2. پاکسازی زخم
3. تعویض به موقع پانسمان
4. انتخاب پانسمان مناسب
5. نسخه آنتی بیوتیک

1. ارزیابی زخم

در ارزیابی اولیه زخم، کادر درمان، جوانب مختلف از سلامت و رفاه فرد را در نظر می گیرند زیرا ممکن است بر روند بهبودی تأثیر بگذارد. پزشک متخصص به بررسی هر گونه اختلال عروقی، کنترل ضعیف دیابت، استفاده از استروئید، تغذیه ناکافی و حتی سیگار کشیدن می پردازد، زیرا همه این موارد می توانند بهبود زخم را به تاخیر بیندازند.

اگر زخمی وجود داشته باشد، باید بر برداشتن فشار از روی زخم تمرکز کرد. بسته به وضعیت زخم از جمله جنبه هایی مانند سلامت بافت، التهاب و رطوبت، پزشک زخم چندین اقدام را در طول فرآیند پاکسازی زخم انجام می دهد.

2. پاکسازی زخم

تمیز کردن سطح زخم به بهبود موفقیت آمیز زخم و پیشگیری از عفونت زخم کمک می کند زیرا بار باکتریایی و آلودگی را کاهش می دهد. گاهی اوقات، اگر عملی باشد، تیم درمان زخم با هر تعویض پانسمان، زخم ها را با شستشو تمیز می کنند، اما این ممکن است به ماهیت زخم و روند بهبود آن بستگی داشته باشد. به طور کلی، شستشو با یک سرنگ یا یک سرم شستشوی نمکی استریل به عنوان بخشی از فرآیند به آرامی روی زخم ریخته می شود.

3. تغییر به موقع پانسمان

بررسی مکرر زخم و همچنین تعویض پانسمان برای هر زخمی باید انجام شود. هنگام تعویض پانسمان، تیم درمان زخم با دادن دارو به مراجعه کننده، استفاده از پاک کننده چسب پانسمان و خیساندن پانسمان قبل از برداشتن از ایجاد درد و تحریک پوستی به مراجعه کننده جلوگیری می کنند.

برای زخم های پیچیده و مزمن ممکن است عکس هایی برای ردیابی پیشرفت زخم گرفته شود.

4. انتخاب پانسمان مناسب

انتخاب پانسمان هنگام برخورد با زخم های پیچیده یا مزمن می تواند چالش برانگیز باشد و بسته به وضعیت زخم متفاوت است. به عنوان مثال، یک محیط مرطوب زخم می تواند نوع پانسمان زخم مورد نیاز و اینکه آیا فشار منفی در حین استفاده ضروری است را تعیین کند.

به عنوان یک قاعده کلی، یک پانسمان ایده آل ساده ترین و مناسب ترین پانسمان موجود برای رفع نیازهای بیمار خواهد بود.

پانسمان باید از نظر فیزیکی و میکروبیولوژیکی از زخم محافظت کند و رطوبت مناسب زخم را حفظ کند.

5. نسخه آنتی بیوتیک

در مواردی که ممکن است داروهای موضعی یا خوراکی مناسب توسط پزشک عمومی تجویز شود تا به مدیریت عفونت زخم کمک کند. در صورت تجویز آنتی بیوتیک، باید در کوتاه ترین مدت ممکن استفاده شود و باکتری های احتمالی عامل عفونت را هدف قرار داد.

برای زخم‌های مزمن، که در آن دسته‌هایی از باکتری‌ها مشکوک هستند، کادر درمانی، زخم را با یک محلول شستشوی ضد میکروبی تمیز می‌کنند.

زخم‌های حاد و مزمن، چه پیچیده و چه سطحی، می‌توانند از اصول مدیریت زخم به‌عنوان دستورالعملی برای اطمینان از بهبود موفقیت‌آمیز زخم استفاده کنند یا به گونه ای مدیریت شوند که بیمار بتواند به زندگی راحت خود ادامه دهد.